Volkswagen, Stellantis και Renault κινουνται σε κοινη γραμμη, ζητωντας απο την Ευρωπαικη Ενωση να θεσπισει εναν πιο σαφη κανονα για τα αυτοκινητα που πωλουνται στην ευρωπαικη αγορα. Η προταση τους προβλεπει οτι το 70% των οχηματων που διατιθενται στην ΕΕ θα πρεπει να εχει τουλαχιστον το 70% της αξιας του απο την Ευρωπη, καλυπτοντας ολο το φασμα της αλυσιδας, απο την εξελιξη και την παραγωγη μεχρι τα βασικα εξαρτηματα και τις μπαταριες. Οι τρεις ομιλοι καλυπτουν περιπου το 60% της παραγωγης αυτοκινητων στην ηπειρο, οποτε η παρεμβαση τους εχει σημαντικο βαρος για την πορεια της ευρωπαικης βιομηχανιας. Το θεμα δεν αφορα μονο την ταυτοτητα ενος μοντελου ή την ετικετα που θα συνοδευει την παραγωγη του. Η ευρωπαικη αυτοκινητοβιομηχανια βρισκεται πλεον σε σημειο οπου πρεπει να μειωσει το κοστος, να επιταχυνει την ηλεκτροκινηση και ταυτοχρονα να προστατευσει την τοπικη παραγωγη απο εισαγωγες χαμηλοτερου κοστους. Η Κινα εχει αποκτησει μεγαλο πλεονεκτημα στις μπαταριες, στην καθετη παραγωγη και στα μικρα ηλεκτρικα, ακριβως δηλαδη στους τομεις που η Ευρωπη προσπαθει να καλυψει το χαμενο εδαφος.

Για τους Ευρωπαιους κατασκευαστες, η προελευση της μπαταριας ειναι κεντρικο ζητημα, καθως σε ενα ηλεκτρικο αυτοκινητο αποτελει μεγαλο μερος της αξιας του. Αν οι κυψελες, τα ηλεκτρονικα ισχυος και τα βασικα εξαρτηματα παραμενουν εισαγομενα, το τελικο μονταρισμα σε ευρωπαικο εργοστασιο δεν αρκει για να δημιουργησει πραγματικη βιομηχανικη βαση. Γι αυτο και η πιεση προς την ΕΕ δεν στοχευει μονο σε εναν προστατευτικο κανονα, αλλα και σε κινητρα που θα κανουν βιωσιμη την παραγωγη μπαταριων, ηλεκτρικων συστηματων και μικρων προσιτων EV εντος Ευρωπης. Η προταση ερχεται σε μια περιοδο οπου οι πωλησεις στην Ευρωπη δεν εχουν επιστρεψει στα επιπεδα πριν απο το 2019, ενω οι κατασκευαστες πιεζονται απο ακριβη ενεργεια, αυστηρους κανονισμους και υψηλο κοστος εργασιας. Αν η ΕΕ υιοθετησει εναν πιο αυστηρο ορισμο για το «Made in Europe», θα μπορουσε να αλλαξει ο τροπος με τον οποιο θα σχεδιαζονται οι επιδοτησεις, οι προμηθειες και οι βιομηχανικες επενδυσεις. Το ρισκο ειναι να δημιουργηθουν νεες εμπορικες εντασεις. Το κερδος, ομως, θα μπορουσε να ειναι μια πιο συνεκτικη ευρωπαικη στρατηγικη, σε μια αγορα που αλλαζει γρηγορα και δεν συγχωρει καθυστερησεις.