Η ZF έδωσε στη δημοσιότητα ένα νέο σύστημα που δείχνει προς τα πού κινείται η επόμενη γενιά των «έξυπνων» πλαισίων, βάζοντας στο επίκεντρο όχι απλώς την αντίδραση του αυτοκινήτου στις ανωμαλίες του δρόμου, αλλά την πρόβλεψή τους. Η βασική ιδέα είναι ότι το όχημα δεν περιμένει να συναντήσει τη λακκούβα ή την κακοτεχνία για να προσαρμοστεί, αλλά προετοιμάζεται εκ των προτέρων, ρυθμίζοντας σε πραγματικό χρόνο τη συμπεριφορά του σασί. Το κεντρικό στοιχείο αυτής της τεχνολογίας είναι το λογισμικό CubiX, το οποίο λειτουργεί ως εγκέφαλος του πλαισίου. Συγκεντρώνει δεδομένα από πολλαπλές πηγές και μέσα σε κλάσματα του δευτερολέπτου αποφασίζει πώς θα πρέπει να αντιδράσει το αυτοκίνητο. Έτσι μπορεί να μεταβάλλει την απόσβεση της ανάρτησης και την κατανομή της ροπής στους τροχούς, ώστε το όχημα να παραμένει πιο σταθερό, πιο προβλέψιμο και πιο άνετο ακόμη και σε δρόμους με απότομες μεταβολές στην ποιότητα της ασφάλτου. Το πιο ενδιαφέρον στοιχείο είναι ότι στην κορυφαία μορφή του το σύστημα χρησιμοποιεί αισθητήρες lidar, οι οποίοι δημιουργούν τρισδιάστατη απεικόνιση του οδοστρώματος έως και 25 μέτρα μπροστά από το αυτοκίνητο. Αυτό δίνει στο όχημα μια ουσιαστικά προγνωστική ικανότητα, αφού μπορεί να «δει» τι έρχεται και να προσαρμόσει εγκαίρως τη ρύθμισή του πριν δεχθεί το χτύπημα από τη λακκούβα ή από οποιαδήποτε άλλη κακοτεχνία. Παράλληλα, η ZF ενσωματώνει και τη λειτουργία Driver Behaviour Recognition, μέσω της οποίας το σύστημα αναλύει τον τρόπο με τον οποίο ο οδηγός επιταχύνει, φρενάρει και στρίβει. Με αυτόν τον τρόπο «χτίζει» ένα προφίλ οδήγησης και προσαρμόζει ανάλογα τον χαρακτήρα του αυτοκινήτου, ισορροπώντας ανάμεσα σε άνεση και πιο σφιχτή, πιο άμεση συμπεριφορά. Δεν μιλάμε δηλαδή μόνο για ένα σύστημα που διαβάζει τον δρόμο, αλλά για μια συνολική λογική διαχείρισης του πλαισίου που λαμβάνει υπόψη τόσο το περιβάλλον όσο και τον ίδιο τον οδηγό.

Η νέα τεχνολογία θα διατίθεται σε τρεις βαθμίδες, Standard, Advanced και Premium, ώστε να μπορεί να ενσωματωθεί σε ευρύ φάσμα μοντέλων, από πιο προσιτές κατασκευές μέχρι ακριβότερες προτάσεις. Αυτό δείχνει ότι η ZF δεν το αντιμετωπίζει ως μια απομονωμένη high-tech λύση για ελάχιστα premium αυτοκίνητα, αλλά ως πλατφόρμα που θα μπορούσε σταδιακά να περάσει σε πολύ περισσότερες κατηγορίες. Το επόμενο βήμα, όπως προκύπτει από την κατεύθυνση που δίνει η ίδια η εταιρεία, είναι η σύνδεση αυτών των πληροφοριών μεταξύ οχημάτων και υποδομών, ώστε δεδομένα για την κατάσταση του δρόμου να ανταλλάσσονται σε πραγματικό χρόνο. Αν αυτή η λογική περάσει στην παραγωγή σε μεγάλη κλίμακα, τότε η οδήγηση σε κακό οδικό δίκτυο δεν θα εξαρτάται μόνο από τις αντοχές της ανάρτησης ή τα αντανακλαστικά του οδηγού, αλλά και από την ικανότητα ενός συστήματος τεχνητής νοημοσύνης να διαβάζει πολύ πιο μπροστά από αυτόν. Για αγορές με δύσκολο οδικό περιβάλλον, όπως η ελληνική, μια τέτοια τεχνολογία αποκτά ξεχωριστή σημασία. Όχι μόνο επειδή υπόσχεται μεγαλύτερη άνεση, αλλά και επειδή μπορεί να περιορίσει τις καταπονήσεις σε ανάρτηση, τροχούς και ελαστικά, μειώνοντας μακροπρόθεσμα και τη φθορά των μηχανικών μερών. Κι αυτό είναι ίσως το σημείο που κάνει τη νέα λύση της ZF να ξεχωρίζει περισσότερο από μια απλή τεχνολογική επίδειξη.