Με μία απότομη μεταβολή σε σχέση με την περυσινή εικόνα, η Stellantis ανακοίνωσε ζημιές ύψους 2,3 δισ. ευρώ για το πρώτο εξάμηνο του 2025. Την ίδια περίοδο του 2024 είχε καταγράψει καθαρά κέρδη 5,6 δισ. ευρώ, γεγονός που καταδεικνύει τη σοβαρότητα των προκλήσεων που αντιμετωπίζει σήμερα ο όμιλος.
Τα έσοδα συρρικνώθηκαν στα 74,3 δισ. ευρώ, έναντι 85 δισ. το αντίστοιχο περσινό διάστημα, ενώ οι συνολικές παραδόσεις οχημάτων μειώθηκαν κατά 6%, με περίπου 1,4 εκατομμύρια μονάδες. Η μεγαλύτερη πτώση παρατηρήθηκε στη Βόρεια Αμερική, όπου οι παραδόσεις βυθίστηκαν κατά 25% μόνο στο δεύτερο τρίμηνο.
Ένας από τους σημαντικότερους παράγοντες ήταν οι νέοι δασμοί 25% στις εισαγωγές από το Μεξικό προς τις ΗΠΑ, που επιβλήθηκαν το 2025 και επηρεάζουν ευθέως τις εξαγωγές μοντέλων Jeep και Ram, τα οποία συναρμολογούνται εκεί. Η Stellantis εκτιμά ότι μόνο στο πρώτο εξάμηνο επωμίστηκε κόστος περίπου 300 εκατομμυρίων ευρώ λόγω των δασμών, με την ετήσια επιβάρυνση να αναμένεται να φτάσει μέχρι και 1,5 δισ. ευρώ, αν δεν αλλάξει κάτι στο πολιτικό τοπίο.
Παράλληλα, η εταιρεία κατέγραψε έκτακτες απομειώσεις και κόστη αναδιάρθρωσης άνω των 3,3 δισ. ευρώ, καθώς ακυρώθηκαν έργα όπως η ανάπτυξη υδρογονοκίνητων οχημάτων, ενώ αποσύρθηκαν και διάφορες επενδύσεις σε παλαιότερες τεχνολογικές πλατφόρμες. Όλα αυτά εντάσσονται σε ένα ευρύτερο στρατηγικό πλάνο αναδιάρθρωσης, υπό την ηγεσία του νέου CEO Antonio Filosa, που ανέλαβε τη θέση του Carlos Tavares μέσα στο 2025.
Η διοίκηση προσπάθησε να περιορίσει τις επιπτώσεις ανακοινώνοντας πρόωρα τα οικονομικά αποτελέσματα – κάτι σπάνιο για τον όμιλο – προκειμένου να δώσει στους επενδυτές πιο ρεαλιστική εικόνα πριν από τις πλήρεις οικονομικές αναφορές στα τέλη Ιουλίου. Παράλληλα, τονίζεται ότι το δεύτερο εξάμηνο αναμένεται πιο «σταθερό», κυρίως λόγω της αυξημένης ζήτησης για Jeep και Ram στις ΗΠΑ και της σταδιακής αποκατάστασης των ευρωπαϊκών γραμμών παραγωγής.
Ωστόσο, οι αρνητικές ταμειακές ροές πιθανόν να συνεχιστούν και το δεύτερο εξάμηνο, όπως σημειώνουν αναλυτές. Η πορεία προς την ανάκαμψη εξαρτάται από την ικανότητα του νέου CEO να διαχειριστεί το αυξανόμενο κόστος, να ενισχύσει τα δυνατά εμπορικά χαρτιά του ομίλου και να προσαρμοστεί γρήγορα στα μεταβαλλόμενα δεδομένα της αγοράς – τόσο στις ΗΠΑ όσο και στην Ευρώπη.
